តើចំនួន Filament មានឥទ្ធិពលយ៉ាងដូចម្តេចទៅលើភាពទន់ ភាពរឹងមាំ និងសមត្ថភាពដំណើរការលើម៉ាស៊ីន?

នៅពេលជ្រើសរើស សរសៃ PP multifilament មនុស្សជាច្រើនគ្រាន់តែយកចិត្តទុកដាក់លើ denier សរុប ដូចជា 600D, 900D ឬ 1200D។ ទោះជាយ៉ាងណា សរសៃពីរដែលមាន denier សរុបដូចគ្នា មិនប្រាកដថានឹងផ្តល់នូវអារម្មណ៍ ភាពរឹងមាំ និងសមត្ថភាពក្នុងការកែច្នៃដូចគ្នានោះទេ។

ប៉ារ៉ាម៉ែត្រមួយដែលជាញឹកញាប់ត្រូវបានមើលរំលង គឺ ចំនួន filament ដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយអក្សរ F។ ឧទាហរណ៍ 600D/60F និង 600D/120F សុទ្ធតែមានភាពមិនល្អិតល្អន់សរុបតាមនាមករណ៍ 600 denier ប៉ុន្តែរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងខុសគ្នាទាំងស្រុង។ សរសៃ 600D/60F មាន filament ចំនួន 60 ដែលមានទំហំធំជាង ខណៈ 600D/120F ត្រូវបានបង្កើតឡើងពី filament ចំនួន 120 ដែលស្តើងជាង។

ភាពខុសគ្នានេះអាចមានឥទ្ធិពលលើ៖

• ភាពទន់ និងសមត្ថភាពបត់របស់សរសៃ;
• កម្លាំងបំបែក និងភាពរឹងមាំជាក់លាក់;
• សមត្ថភាពធន់នឹងការកកិត;
• កម្រិតនៃការរហែក ឬការបែកចេញរបស់ filament;
• ស្ថេរភាពនៅពេលដោះសរសៃចេញពីរមូរ;
• សមត្ថភាពដំណើរការលើម៉ាស៊ីនត្បាញ ម៉ាស៊ីនបង្វិលសរសៃ ម៉ាស៊ីនប៉ាក់ និងឧបករណ៍កែច្នៃដែលមានល្បឿនលឿន។

ទោះជាយ៉ាងណា ចំនួន filament មិនអាចវាយតម្លៃដោយឡែកបានទេ។ ដើម្បីជ្រើសរើសសរសៃឱ្យបានត្រឹមត្រូវ អ្នកទិញត្រូវពិនិត្យជាមួយគ្នានូវ denier សរុប ចំនួន F, denier ក្នុងមួយ filament, កម្រិតបង្វិល, ប្រេងបញ្ចប់សរសៃ និងគុណភាពនៃដំណើរការទាញសរសៃ។

Table of Contents [Hide]

---

1. តើ filament ជាអ្វី?

Filament គឺជាសរសៃតែមួយដែលមានលក្ខណៈបន្ត ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពេលជ័រប្លាស្ទិករលាយឆ្លងកាត់រន្ធមួយនៅលើផ្ទាំងបាញ់សរសៃ។ Filament ជាច្រើនត្រូវបានប្រមូលផ្តុំជាបាច់ ដើម្បីបង្កើតជាសរសៃ multifilament។

ឧទាហរណ៍៖

• 600D/60F៖ សរសៃសរុប 600 denier មាន 60 filament;
• 600D/120F៖ សរសៃសរុប 600 denier មាន 120 filament;
• 900D/100F៖ សរសៃសរុប 900 denier មាន 100 filament;
• 1200D/144F៖ សរសៃសរុប 1200 denier មាន 144 filament។

ក្នុងប្រព័ន្ធសម្គាល់ប្រភេទសរសៃ ចំនួន filament ជាទូទៅត្រូវបានបង្ហាញជាមួយនឹង linear density, ចំនួនបង្វិល និងចំនួនស្រទាប់សរសៃ។ ការបង្ហាញបែបនេះជួយឱ្យអ្នកទិញដឹងមិនត្រឹមតែអំពីទម្ងន់ក្នុងមួយឯកតាប្រវែងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអំពីរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងនៃបាច់សរសៃផងដែរ។

2. តើ DPF ជាអ្វី? ហេតុអ្វី DPF សំខាន់ជាងការមើលតែចំនួន F?

ដើម្បីវាយតម្លៃឥទ្ធិពលរបស់ចំនួន filament ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ត្រូវគណនា DPF – Denier Per Filament ដែលមានន័យថា denier របស់ filament នីមួយៗ។

រូបមន្ត៖

DPF = Denier សរុប ÷ ចំនួន filament

ឧទាហរណ៍សម្រាប់សរសៃ 600D៖

ប្រភេទ	Denier សរុប	ចំនួន filament	DPF
600D/60F	600D	60	10
600D/120F	600D	120	5
600D/180F	600D	180	3,33

ដូច្នេះ នៅពេលរក្សា denier សរុបឱ្យនៅដដែល៖

• ចំនួន F កាន់តែខ្ពស់ filament នីមួយៗកាន់តែស្តើង;
• ចំនួន F កាន់តែទាប filament នីមួយៗកាន់តែក្រាស់;
• DPF ទាបជាទូទៅធ្វើឱ្យបាច់សរសៃមានភាពទន់ និងបត់បែនបានល្អជាង;
• DPF ខ្ពស់ជាទូទៅផ្តល់អារម្មណ៍រឹងមាំ រឹង និងមានរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់ជាង។

នេះជាមូលហេតុដែលអ្នកទិញមិនគួរសន្និដ្ឋានថា “សរសៃដែលមាន filament ច្រើន តែងតែល្អជាង”។ សរសៃ 900D/144F មិនអាចប្រៀបធៀបជាមួយ 600D/120F ដោយផ្អែកតែលើលេខ 144F និង 120F បានទេ។ ត្រូវគណនា DPF ជាមុនសិន។

3. ត្រូវបែងចែកករណីពីរនៅពេលបង្កើនចំនួន filament

ករណីទី 1៖ រក្សា denier សរុបឱ្យនៅដដែល

ឧទាហរណ៍ប្រៀបធៀប៖

• 600D/60F;
• 600D/120F;
• 600D/180F។

បរិមាណសម្ភារៈក្នុងមួយឯកតាប្រវែងនៅជិតដូចគ្នា។ ការបង្កើនចំនួន F ជាចម្បងធ្វើឱ្យ filament នីមួយៗកាន់តែស្តើង។

ក្នុងករណីនេះ ការផ្លាស់ប្តូរដែលងាយសង្កេតឃើញជាងគេ ជាធម្មតាស្ថិតនៅលើ៖

• ភាពទន់;
• ភាពបត់បែន;
• ផ្ទៃប៉ះ;
• សមត្ថភាពបំបែក filament;
• កម្រិតប្រតិកម្មចំពោះការកកិត និងប្រេងបញ្ចប់សរសៃ។

ករណីទី 2៖ បង្កើនចំនួន filament ព្រមទាំងបង្កើន denier សរុប

ឧទាហរណ៍ប្រៀបធៀប 600D/60F ជាមួយ 1200D/120F។

នៅទីនេះ ចំនួន filament កើនឡើងពីរដង ប៉ុន្តែ DPF នៅដដែលគឺ 10។ ផ្ទៃកាត់សរុប និងបរិមាណវត្ថុធាតុដើមរបស់សរសៃក៏កើនឡើងប្រហែលពីរដងផងដែរ។

កម្លាំងបំបែករបស់សរសៃ 1200D អាចខ្ពស់ជាងយ៉ាងច្រើន ប៉ុន្តែមូលហេតុសំខាន់គឺសរសៃមាន denier សរុបខ្ពស់ជាង មិនមែនដោយសារតែមាន filament ច្រើនជាងតែប៉ុណ្ណោះទេ។

ដូច្នេះ ដើម្បីសិក្សាឥទ្ធិពលជាក់លាក់របស់ចំនួន filament គួររក្សា denier សរុបឱ្យនៅជិតគ្នាបំផុត។

4. តើចំនួន filament មានឥទ្ធិពលយ៉ាងដូចម្តេចចំពោះភាពទន់?

4.1. ចំនួន filament ច្រើនជាង ជាទូទៅធ្វើឱ្យសរសៃទន់ជាង នៅពេលរក្សា denier ដដែល

នៅពេល denier សរុបមិនផ្លាស់ប្តូរ ការបង្កើនចំនួន F នឹងធ្វើឱ្យអង្កត់ផ្ចិតរបស់ filament នីមួយៗតូចลง។ Filament ដែលស្តើងជាងអាចបត់ជុំវិញរ៉ក រន្ធនាំសរសៃ និងផ្ទៃផលិតផលបានងាយស្រួលជាង។

បាច់ដែលមាន filament ស្តើងជាច្រើន អាចបត់បែនបានល្អជាងបាច់ដែលមាន filament ធំចំនួនតិច។ ដូច្នេះ សរសៃជាទូទៅមាន៖

• អារម្មណ៍ទន់ជាងនៅពេលប៉ះ;
• សមត្ថភាពធ្លាក់ និងអោបតាមផ្ទៃបានល្អជាង;
• ភាពបត់បែនខ្ពស់ជាងនៅពេលចងជាខ្សែ;
• សមត្ថភាពបត់ជុំវិញផ្នែកដែលមានកាំតូចបានល្អជាង;
• ផ្ទៃផលិតផលសម្រេចរលោង និងមានអារម្មណ៍រឹងតិចជាង។

ឯកសារបច្ចេកទេសជាច្រើនអំពីសរសៃ multifilament ក៏បង្ហាញថា អង្កត់ផ្ចិត filament តូចអាចកាត់បន្ថយភាពរឹងនៅពេលបត់ និងធ្វើឱ្យផលិតផលមានភាពបត់បែនល្អជាងរចនាសម្ព័ន្ធដែលមាន filament ធំ។ ការសិក្សាអំពី DPF ក៏បង្ហាញថា ភាពស្តើងរបស់ filament មានឥទ្ធិពលច្បាស់លាស់លើលក្ខណៈមេកានិចនៅពេលទទួលបន្ទុកទាប និងអារម្មណ៍លើផ្ទៃរបស់វត្ថុធាតុដេរត្បាញ។

4.2. ចំនួន filament តិចជាង ជាទូទៅផ្តល់អារម្មណ៍រឹង និងតឹងជាង

នៅពេលមាន denier សរុបដូចគ្នា សរសៃដែលមាន F តិចនឹងមាន DPF ខ្ពស់ជាង។ Filament នីមួយៗមានទំហំធំជាង និងពិបាកបត់ជាង ដែលអាចធ្វើឱ្យបាច់សរសៃទាំងមូល៖

• រឹងជាង;
• រក្សារូបរាងបានល្អជាង;
• មិនងាយសំប៉ែតនៅពេលទទួលសម្ពាធស្រាល;
• បង្ហាញរចនាសម្ព័ន្ធផ្ទៃផលិតផលបានច្បាស់ជាង;
• ផ្តល់អារម្មណ៍ “តឹង” ជំនួសឱ្យទន់។

លក្ខណៈនេះមិនមែនជាគុណវិបត្តិជានិច្ចទេ។ សម្រាប់ខ្សែ បណ្តាញ សាច់ក្រណាត់ឧស្សាហកម្ម ឬផលិតផលដែលត្រូវការរក្សាទម្រង់ សរសៃដែលមាន DPF មធ្យម ឬខ្ពស់សមរម្យអាចសមជាងសរសៃដែលទន់ពេក។

4.3. ចំនួន filament ច្រើន មិនមានន័យថាសរសៃតែងតែមានភាពរលុង ឬមានចន្លោះខ្យល់ច្រើនជាងទេ

ភាពរលុងរបស់សរសៃនៅតែអាស្រ័យលើ៖

• កម្រិតបង្វិល;
• កម្រិត interlace ឬការភ្ជាប់ដោយខ្យល់;
• រូបរាងផ្នែកកាត់របស់ filament;
• ការរួញដោយកំដៅ;
• ដំណើរការ texturing;
• កម្លាំងតានតឹងពេលរុំ;
• កម្រិតការចុចរបស់រមូរសរសៃ។

សរសៃដែលមាន filament ច្រើន ប៉ុន្តែត្រូវបានបង្វិលយ៉ាងតឹង ក៏អាចក្លាយជារឹងបានដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ សរសៃដែលមាន filament តិច ប៉ុន្តែមានកម្រិតបង្វិលទាប និងរចនាសម្ព័ន្ធបើក ក៏អាចមានភាពទន់បានដែរ។

5. តើចំនួន filament មានឥទ្ធិពលយ៉ាងដូចម្តេចចំពោះភាពរឹងមាំ?

នេះគឺជាផ្នែកដែលងាយធ្វើឱ្យមានការយល់ច្រឡំបំផុត។ ត្រូវបែងចែករវាងកម្លាំងបំបែក និងភាពរឹងមាំជាក់លាក់។

5.1. កម្លាំងបំបែក

កម្លាំងបំបែកបង្ហាញពីកម្លាំងសរុបដែលត្រូវការដើម្បីទាញសំណាកសរសៃឱ្យដាច់ ដែលជាទូទៅបង្ហាញជាឯកតា N ឬ cN។

សរសៃដែលមាន denier សរុបខ្ពស់ជាង ជាទូទៅមានផ្ទៃកាត់វត្ថុធាតុធំជាង ដូច្នេះកម្លាំងបំបែកជាទូទៅខ្ពស់ជាង ប្រសិនបើលក្ខខណ្ឌផ្សេងៗដូចគ្នា។

5.2. ភាពរឹងមាំជាក់លាក់

ភាពរឹងមាំជាក់លាក់ ឬ tenacity គឺជាកម្លាំងបំបែកដែលបានបម្លែងតាម linear density ហើយជាទូទៅបង្ហាញជា cN/tex ឬ g/den។

សូចនាករនេះសមស្របជាងសម្រាប់ប្រៀបធៀបសរសៃដែលមាន denier សរុបខុសគ្នា។ ASTM D2256 ក៏ចាត់ទុកកម្លាំងបំបែក ការលាតសន្ធឹង និង tenacity ជាលក្ខណៈមូលដ្ឋានសម្រាប់វាយតម្លៃសមត្ថភាពកែច្នៃ និងគោលបំណងប្រើប្រាស់របស់សរសៃផងដែរ។

5.3. ការបង្កើនចំនួន filament មិនធ្វើឱ្យភាពរឹងមាំកើនឡើងដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ

ប្រសិនបើរក្សា denier សរុបឱ្យនៅដដែល បរិមាណ polymer សរុបក្នុងសរសៃមិនកើនឡើងយ៉ាងសំខាន់ទេ។ ដូច្នេះ ការបង្កើនចំនួន F មិនធ្វើឱ្យកម្លាំងបំបែកកើនឡើងតាមសមាមាត្រដោយផ្ទាល់ទេ។

ភាពរឹងមាំជាក់ស្តែងនៅតែអាស្រ័យលើ៖

• គុណភាពគ្រាប់ជ័រ;
• ការចែកចាយម៉ាសម៉ូលេគុល;
• សមាមាត្រវត្ថុធាតុដើមកែច្នៃ;
• សមាមាត្រពណ៌ និងសារធាតុបន្ថែម;
• សីតុណ្ហភាព extrusion;
• កម្រិតស្មើគ្នានៃលំហូរតាមរន្ធបាញ់នីមួយៗ;
• លក្ខខណ្ឌធ្វើឱ្យត្រជាក់;
• សមាមាត្រទាញសរសៃ;
• សីតុណ្ហភាពកំដៅ;
• ការតម្រង់ទិសម៉ូលេគុល;
• ការរួញ;
• កម្រិតបង្វិល;
• ប្រេងបញ្ចប់សរសៃ;
• កម្រិតការខូចខាតរបស់ filament ក្នុងពេលផលិត។

សរសៃដែលមាន 144 filament ប៉ុន្តែការទាញសរសៃមិនស្មើគ្នា មាន filament ខ្សោយច្រើន ឬតែងតែត្រូវបានកោស អាចមានកម្លាំងបំបែកទាបជាងសរសៃ 96 filament ដែលផលិតបានយ៉ាងមានស្ថេរភាព។

5.4. Filament ស្តើងច្រើនអាចជួយចែកចាយបន្ទុកបានល្អជាង

នៅពេល filament មានភាពស្មើគ្នាខ្ពស់ បាច់ដែលមាន filament ស្តើងច្រើនអាចចែកចាយបន្ទុកទៅលើសមាសធាតុជាច្រើនបានល្អជាង។ ប្រសិនបើ filament មួយចំនួនត្រូវបានខូច filament ដែលនៅសល់នៅតែអាចបន្តទទួលបន្ទុកបានក្នុងរយៈពេលជាក់លាក់មួយ។

Filament តូចក៏អាចត្រូវបានធ្វើឱ្យត្រជាក់ និងទាញសរសៃបានស្មើគ្នាជាងក្រោមលក្ខខណ្ឌផលិតកម្មមួយចំនួន។ វាអាចជួយកែលម្អកម្រិតតម្រង់ទិស និងភាពស្មើគ្នារបស់សរសៃ។

ទោះជាយ៉ាងណា អត្ថប្រយោជន៍នេះកើតឡើងតែនៅពេល៖

• ភាពស្តើងរបស់ filament មានភាពស្មើគ្នា;
• កម្លាំងតានតឹងត្រូវបានចែកចាយសមស្រប;
• បាច់សរសៃមិនបែកចេញ;
• បរិមាណប្រេងសមស្រប;
• ដំណើរការទាញសរសៃមានស្ថេរភាព;
• មិនមាន filament ខូចនៅខាងក្នុងច្រើន។

5.5. បន្ទុករវាង filament នីមួយៗមិនដែលស្មើគ្នាទាំងស្រុងទេ

នៅក្នុងបាច់សរសៃពិតប្រាកដ filament អាចខុសគ្នាទាក់ទងនឹង៖

• ប្រវែងដែលមានប្រសិទ្ធភាព;
• ការរួញ;
• ការលាតសន្ធឹង;
• ការតម្រង់ទិស;
• ទីតាំងនៅក្នុងបាច់;
• មុំបង្វិល;
• កម្រិតប៉ះជាមួយឧបករណ៍នាំសរសៃ។

នៅពេលទាញសរសៃ filament មួយចំនួនអាចតឹង និងទទួលបន្ទុកមុន ខណៈ filament ផ្សេងទៀតមិនទាន់ចូលរួមទទួលបន្ទុកពេញលេញ។ ដូច្នេះ កម្លាំងបំបែករបស់បាច់ multifilament មិនអាចគណនាដោយយកកម្លាំងបំបែករបស់ filament មួយគុណនឹងចំនួន filament ទាំងអស់បានទេ។

5.6. កម្រិតបង្វិលអាចផ្លាស់ប្តូរលទ្ធផល

កម្រិតបង្វិលដែលសមស្របអាចជួយប្រមូល filament ចូលគ្នា កាត់បន្ថយការបែកចេញ និងបង្កើនស្ថេរភាពនៅពេលកែច្នៃ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើបង្វិលខ្លាំងពេក៖

• Filament មិនស្ថិតស្របគ្នាទាំងស្រុងជាមួយអ័ក្សទទួលបន្ទុកទេ;
• សមាសធាតុកម្លាំងតាមបណ្តោយនឹងថយចុះ;
• ការកកិតខាងក្នុងកើនឡើង;
• សរសៃអាចកាន់តែរឹង;
• កម្លាំងបំបែកតាមបណ្តោយអាចថយចុះ។

ការសិក្សាអំពីការកកិតរវាងបាច់ multifilament បង្ហាញថា កម្រិតបង្វិលមានឥទ្ធិពលផ្ទាល់លើកម្រិតការភ្ជាប់បាច់ ការកកិត និងយន្តការខូចខាតរបស់ filament ក្នុងអំឡុងពេលកែច្នៃ។

6. តើចំនួន filament មានឥទ្ធិពលយ៉ាងដូចម្តេចចំពោះសមត្ថភាពធន់នឹងការកកិត?

មិនអាចសន្និដ្ឋានសាមញ្ញថា filament ច្រើន ឬ filament តិច តែងតែធន់នឹងការកកិតបានល្អជាងទេ។ លទ្ធផលអាស្រ័យលើប្រភេទនៃការកកិត។

ករណីការកកិតធ្វើឱ្យ filament នីមួយៗដាច់ដោយឡែក

សរសៃដែលមាន filament ច្រើន មានផ្ទៃប៉ះធំជាង និងមានសមាសធាតុដែលអាចប៉ះច្រើនជាង។ ប្រសិនបើបាច់សរសៃមិនត្រូវបានប្រមូលឱ្យល្អ filament ខាងក្រៅអាច៖

• ត្រូវបានកោស;
• បែកចេញពីបាច់;
• បង្កើតជាសរសៃលេច;
• រលួយតាមតំបន់;
• ជាប់ក្នុងចន្លោះឧបករណ៍នាំសរសៃ;
• ដាច់ម្តងមួយ filament។

នេះជាមូលហេតុមួយដែលធ្វើឱ្យសរសៃមើលទៅមិនទាន់ដាច់ទាំងស្រុង ប៉ុន្តែផ្ទៃរបស់វាបានបង្ហាញសភាពរហែក ឬមានសរសៃពណ៌សលេចចេញរួចហើយ។

ករណីសរសៃត្រូវបត់ឆ្លងកាត់រ៉កតូច

Filament ធំមានភាពរឹងពេលបត់ខ្ពស់ជាង ដូច្នេះអាចទទួលរងភាពតានតឹងពេលបត់ខ្លាំងជាងនៅពេលឆ្លងកាត់៖

• រន្ធសេរ៉ាមិចតូច;
• រ៉កដែលមានអង្កត់ផ្ចិតតូច;
• មុំប្តូរទិសធំ;
• ផ្លូវនាំសរសៃដែលបត់ច្រើន។

ក្នុងករណីនេះ សរសៃដែលមាន filament ស្តើងច្រើន ជាទូទៅមានភាពបត់បែនល្អជាង និងអាចសម្របខ្លួនទៅនឹងផ្លូវរត់របស់ម៉ាស៊ីនបានល្អជាង។

តួនាទីរបស់ប្រេងបញ្ចប់សរសៃ

ប្រេងបញ្ចប់សរសៃមានតួនាទីជួយ៖

• កាត់បន្ថយការកកិតរវាងសរសៃ និងលោហៈ;
• កាត់បន្ថយការកកិតរវាងសរសៃ និងសរសៃ;
• កាត់បន្ថយអគ្គិសនីស្ថិតិ;
• ប្រមូល filament ជាបាច់;
• កាត់បន្ថយការកើតសរសៃលេច;
• រក្សាស្ថេរភាពកម្លាំងតានតឹងនៅពេលដោះសរសៃចេញពីរមូរ។

នៅពេលចំនួន filament កើនឡើង និង DPF ថយចុះ ផ្ទៃប៉ះសរុបរបស់បាច់សរសៃជាទូទៅនឹងកើនឡើង។ ដូច្នេះ បរិមាណប្រេងតាមសមាមាត្រដូចគ្នា មិនប្រាកដថាផ្តល់សមត្ថភាពរំអិលដូចគ្នាទេ។

ប្រសិនបើប្រេងមានបរិមាណតិច ឬចែកចាយមិនស្មើគ្នា សរសៃដែលមាន filament ច្រើនអាចងាយប្រតិកម្មជាងចំពោះការកោស និងអគ្គិសនីស្ថិតិ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើប្រេងច្រើនពេក វាអាចបណ្តាលឱ្យរអិល ជាប់ធូលី បង្កើតកាកសំណល់នៅលើឧបករណ៍នាំសរសៃ ឬប៉ះពាល់ដល់ដំណាក់កាលបន្ទាប់។

7. ឥទ្ធិពលលើសមត្ថភាពដំណើរការម៉ាស៊ីននៅរោងចក្រផលិតសរសៃ

7.1. ដំណាក់កាលបាញ់សរសៃ

ការបង្កើនចំនួន filament ជាទូទៅមានន័យថាត្រូវប្រើរន្ធបាញ់ច្រើនជាងមុន ឬរៀបចំរន្ធដែលមានអង្កត់ផ្ចិតតូចជាងមុន។

នេះធ្វើឱ្យតម្រូវការខ្ពស់ជាងមុនចំពោះ៖

• ភាពស្អាតរបស់គ្រាប់ជ័រ;
• សមត្ថភាពចម្រោះប្លាស្ទិករលាយ;
• ភាពស្មើគ្នានៃសីតុណ្ហភាព;
• សម្ពាធក្បាល extrusion;
• ភាពស្អាតរបស់ផ្ទាំងបាញ់;
• កម្រិតស្មើគ្នានៃលំហូរតាមរន្ធ។

ប្រសិនបើមានរន្ធបាញ់មួយចំនួនស្ទះ ឬមានលំហូរទាប វាអាចបង្កើត filament ស្តើងខុសធម្មតា filament ដាច់ ឬបង្កើតភាពខុសគ្នានៃការលាតសន្ធឹងនៅក្នុងបាច់។

7.2. ដំណាក់កាលធ្វើឱ្យត្រជាក់

Filament ត្រូវការធ្វើឱ្យត្រជាក់ឱ្យបានស្មើគ្នាគ្រប់គ្រាន់ មុនពេលប្រមូលជាបាច់។ ប្រសិនបើលំហូរខ្យល់មិនមានស្ថេរភាព៖

• Filament នៅសងខាងអាចត្រជាក់ខុសពី filament នៅកណ្តាល;
• បាច់សរសៃអាចញ័រ;
• Filament អាចជាប់គ្នា;
• Linear density របស់ filament នីមួយៗមិនស្មើគ្នា;
• ដំណើរការទាញសរសៃនៅដំណាក់កាលបន្ទាប់អាចបាត់បង់ស្ថេរភាព។

នៅពេលចំនួន F ខ្ពស់ ការគ្រប់គ្រងលំហូរខ្យល់ ចម្ងាយធ្វើឱ្យត្រជាក់ និងទីតាំងប្រមូលសរសៃកាន់តែសំខាន់។

7.3. ដំណាក់កាលទាញសរសៃ

ភាពរឹងមាំរបស់សរសៃ PP multifilament ពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើដំណើរការតម្រង់ទិសម៉ូលេគុលនៅពេលទាញសរសៃ។ ប្រសិនបើ filament មានទំហំមិនស្មើគ្នា filament តូចអាចត្រូវបានទាញខ្លាំងពេក ខណៈ filament ធំមិនទាន់ត្រូវបានទាញគ្រប់គ្រាន់។

ផលវិបាកអាចរួមមាន៖

• Filament តូចដាច់;
• ការលាតសន្ធឹងរវាង filament មិនស្មើគ្នា;
• កម្លាំងបំបែកមានការប្រែប្រួល;
• សរសៃមានចំណុចខ្សោយជាក់លាក់;
• បង្កើនចំនួនដងដាច់នៅពេលដំណើរការដោយល្បឿនលឿន។

7.4. ដំណាក់កាលបន្ថែមប្រេង

សរសៃដែលមាន filament ច្រើនត្រូវការគ្រប់គ្រងយ៉ាងល្អលើ៖

• កំហាប់ប្រេង;
• លំហូរផ្គត់ផ្គង់ប្រេង;
• ស្ថេរភាពរបស់រ៉កប្រេង;
• សមត្ថភាពជ្រាប និងរាលដាលប្រេង;
• ភាពស្អាតរបស់សូលុយស្យុង;
• ស្ថេរភាពតាមពេលវេលា។

មិនគួរត្រួតពិនិត្យតែបរិមាណប្រេងសរុបលើទម្ងន់សរសៃប៉ុណ្ណោះទេ។ គួរពិនិត្យបន្ថែមពីសភាពរហែក អគ្គិសនីស្ថិតិ ការជាប់ធូលី និងស្ថានភាពឧបករណ៍នាំសរសៃបន្ទាប់ពីដំណើរការមួយរយៈ។

7.5. ដំណាក់កាលរុំសរសៃ

សរសៃដែលមាន filament ស្តើងច្រើនអាចងាយប្រតិកម្មចំពោះកម្លាំងតានតឹង និងផ្ទៃរមូរ។

ប្រសិនបើកម្លាំងតានតឹងទាបពេក៖

• បាច់សរសៃងាយបែក;
• រមូរទន់;
• ស្រទាប់សរសៃងាយរអិល;
• ការដោះសរសៃចេញពីរមូរមិនមានស្ថេរភាព។

ប្រសិនបើកម្លាំងតានតឹងខ្ពស់ពេក៖

• Filament ត្រូវបានចុច;
• សរសៃបាត់បង់ភាពទន់;
• រមូររឹងពេក;
• កម្លាំងដោះសរសៃកើនឡើង;
• Filament ខាងក្នុងអាចត្រូវបានទាញបន្ថែម។

ដូច្នេះ ការបង្កើនចំនួន F ពេលខ្លះតម្រូវឱ្យកែសម្រួលកម្លាំងតានតឹង មុំរុំ ល្បឿន traverse និងសម្ពាធប៉ះរបស់ផ្នែករុំសរសៃ។

8. ឥទ្ធិពលលើម៉ាស៊ីនបង្វិល ម៉ាស៊ីនប៉ាក់ និងម៉ាស៊ីនត្បាញរបស់អតិថិជន

8.1. នៅលើម៉ាស៊ីនបង្វិល

សរសៃដែលមាន filament ច្រើន ប៉ុន្តែមានកម្រិតប្រមូលបាច់ទាប អាចបែកចេញមុនពេលចូលតំបន់បង្វិល។ Filament ដែលបែកចេញអាចរុំជាប់នឹង៖

• ឧបករណ៍នាំសរសៃ;
• អ័ក្សបង្វិល;
• រ៉ក;
• ឧបករណ៍តឹងសរសៃ;
• គែម bobbin។

កម្រិតបង្វិលបឋម ការភ្ជាប់ដោយខ្យល់ ឬប្រេងប្រមូលបាច់ដែលសមស្រប អាចជួយឱ្យសរសៃដំណើរការបានមានស្ថេរភាពជាងមុន។

សរសៃដែលមាន filament តិច ជាទូទៅងាយសង្កេត និងមិនងាយបែកចេញពីគ្នា ប៉ុន្តែប្រសិនបើ filament ធំពេក បាច់សរសៃអាចរឹង និងពិបាកអោបតាមផ្លូវនាំសរសៃ ហើយអាចបង្កើតការញ័រនៅពេលបង្កើនល្បឿន។

8.2. នៅលើម៉ាស៊ីនប៉ាក់

ម៉ាស៊ីនប៉ាក់ជាទូទៅមានការផ្លាស់ប្តូរទិសជាច្រើន និងចលនារបស់ bobbin ជាបន្តបន្ទាប់។ សរសៃត្រូវទទួលរងក្នុងពេលតែមួយនូវ៖

• ការកកិត;
• ការបត់ម្តងហើយម្តងទៀត;
• ការប្រែប្រួលកម្លាំងតានតឹង;
• ការប៉ះទង្គិចនៅឧបករណ៍នាំសរសៃ;
• កម្លាំង centrifugal។

សរសៃដែលមាន DPF ទាប ជាទូទៅបត់បានល្អ ប៉ុន្តែត្រូវការកម្រិតប្រមូលបាច់ខ្ពស់ ដើម្បីកុំឱ្យបង្កើតសរសៃលេច។ សរសៃដែលមាន DPF ខ្ពស់អាចរក្សារចនាសម្ព័ន្ធបានល្អជាង ប៉ុន្តែត្រូវពិនិត្យអង្កត់ផ្ចិតរ៉ក និងមុំនាំសរសៃ។

8.3. នៅលើម៉ាស៊ីនត្បាញ

សម្រាប់សរសៃ warp ស្ថេរភាពនៅពេលដំណើរការម៉ាស៊ីនត្រូវបានប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដោយ៖

• ការកកិតរវាងសរសៃ និងសរសៃ;
• ការកកិតជាមួយ heald និង reed;
• ភាពស្មើគ្នារបស់រមូរ;
• ចំនួនចំណុចភ្ជាប់;
• កម្រិតបង្វិល;
• ស្ថានភាព filament ដែលដាច់;
• ការប្រែប្រួលកម្លាំងតានតឹង។

ការសិក្សាក្លែងធ្វើអំពីដំណើរការត្បាញបង្ហាញថា filament ឬបាច់ filament ដែលបែកចេញពីតួសរសៃ អាចបង្កើនកម្លាំងដោះសរសៃ បង្កើតចន្លោះមិនស្មើគ្នា និងបង្កើនអត្រាផលិតផលខូច។

9. តារាងប្រៀបធៀបសរសៃ filament តិច និង filament ច្រើន នៅពេលមាន denier សរុបដូចគ្នា

លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ	Filament តិច, DPF ខ្ពស់	Filament ច្រើន, DPF ទាប
ភាពទន់	ជាទូទៅរឹង និងតឹងជាង	ជាទូទៅទន់ និងបត់បែនបានល្អជាង
សមត្ថភាពបត់	ទាបជាង	ល្អជាង
ការប្រមូលបាច់ធម្មជាតិ	អាចងាយគ្រប់គ្រងជាង	ងាយបែកប្រសិនបើខ្វះប្រេង ឬការភ្ជាប់
ផ្ទៃប៉ះ	ទាបជាង	ខ្ពស់ជាង
ប្រតិកម្មចំពោះប្រេង	ជាទូទៅទាបជាង	ជាទូទៅខ្ពស់ជាង
ហានិភ័យរហែក filament	មានសមាសធាតុតិចជាង ប៉ុន្តែ filament ធំ	អាចខ្ពស់ ប្រសិនបើ filament មិនត្រូវបានប្រមូលល្អ
ការបត់ឆ្លងកាត់រ៉កតូច	អាចមិនអំណោយផល	ជាទូទៅអំណោយផលជាង
អារម្មណ៍ផលិតផលសម្រេច	រឹង ឈរ និងបង្ហាញរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់	ទន់ រលោង និងអោបតាមផ្ទៃ
កម្លាំងបំបែកនៅពេល denier ដូចគ្នា	មិនអាចសន្និដ្ឋានតែពីចំនួន F	មិនកើនឡើងដោយស្វ័យប្រវត្តិ
តម្រូវការគ្រប់គ្រងផលិតកម្ម	ងាយជាងក្នុងកម្រិតមួយ	ខ្ពស់ជាងសម្រាប់ការចម្រោះ ខ្យល់ ប្រេង និងកម្លាំងតានតឹង

តារាងខាងលើបង្ហាញពីនិន្នាការដែលជាទូទៅតែងតែជួបប្រទះ មិនមែនជាច្បាប់ដាច់ខាតនោះទេ។ ផ្ទៃកាត់ filament កម្រិតបង្វិល កម្រិត crystallization ការលាតសន្ធឹង និងប្រេងបញ្ចប់សរសៃ អាចធ្វើឱ្យលទ្ធផលប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង។

10. តើគួរជ្រើសរើសចំនួន filament យ៉ាងដូចម្តេចសម្រាប់តម្រូវការនីមួយៗ?

ផលិតផលដែលត្រូវការភាពទន់ និងសមត្ថភាពអោបតាមផ្ទៃ

អាចផ្តល់អាទិភាពដល់សរសៃដែលមាន៖

• ចំនួន F ខ្ពស់ជាង;
• DPF ទាបជាង;
• កម្រិតបង្វិលមធ្យម;
• ប្រេងបញ្ចប់សរសៃចែកចាយស្មើគ្នា;
• កម្រិតប្រមូលបាច់គ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីកាត់បន្ថយការរហែក។

ក្រុមនេះសមស្របសម្រាប់ផលិតផលដែលត្រូវការអារម្មណ៍ទន់ សមត្ថភាពបត់ ឬផ្ទៃរលោង។

ផលិតផលដែលត្រូវការរូបរាងឈរ និងរចនាសម្ព័ន្ធរឹង

អាចពិចារណា៖

• DPF មធ្យម ឬខ្ពស់ជាង;
• ចំនួន filament មិនច្រើនពេក;
• កម្រិតបង្វិលសមស្រប;
• Filament មានភាពស្មើគ្នាខ្ពស់;
• សមត្ថភាពធន់នឹងការកកិតលើផ្ទៃបានល្អ។

ទោះជាយ៉ាងណា គួរជៀសវាង DPF ខ្ពស់ពេក ប្រសិនបើសរសៃត្រូវឆ្លងកាត់រ៉កតូច ឬផ្លូវនាំសរសៃដែលមានការបត់ច្រើនជាបន្តបន្ទាប់។

ផលិតផលដែលដំណើរការលើម៉ាស៊ីនល្បឿនលឿន

មិនគួរទាមទារតែ “filament ច្រើន” ប៉ុណ្ណោះទេ។ គួរផ្តល់អាទិភាពដល់សំណុំប៉ារ៉ាម៉ែត្រពេញលេញដែលរួមមាន៖

• Denier សរុបមានស្ថេរភាព;
• ចំនួន F និង DPF សមស្រប;
• កម្លាំងបំបែក;
• ការលាតសន្ធឹង;
• ភាពប្រែប្រួលនៃកម្លាំងបំបែក;
• ចំនួន filament ដាច់ក្នុងមួយឯកតាប្រវែង;
• កម្រិតប្រមូលបាច់;
• មេគុណកកិត;
• បរិមាណប្រេង;
• កម្លាំងដោះសរសៃចេញពីរមូរ;
• គុណភាពរមូរ។

ក្នុងការផលិតជាក់ស្តែង សរសៃដែលដំណើរការម៉ាស៊ីនបានល្អបំផុត ជាទូទៅមិនមែនជាសរសៃដែលមានចំនួន F ខ្ពស់បំផុតទេ ប៉ុន្តែជាសរសៃដែលអាចរក្សាតុល្យភាពរវាងភាពទន់ ការប្រមូលបាច់ ភាពរឹងមាំរបស់ filament និងកម្រិតកកិតបានល្អ។

11. ប៉ារ៉ាម៉ែត្រដែលគួរបញ្ចូលក្នុងសន្លឹកបច្ចេកទេសសរសៃ PP multifilament

សន្លឹកបច្ចេកទេសពេញលេញគួរមាន៖

• ប្រភេទវត្ថុធាតុដើម៖ PP ថ្មី PP កែច្នៃ ឬលាយ;
• ពណ៌;
• Denier សរុប ឬ dtex;
• ចំនួន filament;
• DPF;
• កម្លាំងបំបែកមធ្យម;
• ភាពរឹងមាំជាក់លាក់;
• ភាគរយលាតសន្ធឹងនៅពេលដាច់;
• មេគុណប្រែប្រួលរបស់ denier;
• មេគុណប្រែប្រួលនៃកម្លាំងបំបែក;
• ការរួញដោយកំដៅ;
• កម្រិតបង្វិល;
• ទិសបង្វិល S ឬ Z;
• បរិមាណប្រេងបញ្ចប់សរសៃ;
• ចំនួនចំណុច interlace ប្រសិនបើមាន;
• ទម្ងន់រមូរ;
• ប្រភេទស្នូល;
• ទិសដោះសរសៃ;
• លក្ខខណ្ឌរក្សាទុក;
• គោលបំណងប្រើប្រាស់ដែលបានណែនាំ។

ការបង្ហាញទាំង denier សរុប និងចំនួន filament ជួយឱ្យអ្នកទិញជៀសវាងការយល់ច្រឡំរវាង “សរសៃធំជាង” និង “សរសៃដែលមាន filament ស្តើងច្រើនជាង”។

12. វិធីធ្វើតេស្តដើម្បីស្វែងរកចំនួន filament ដែលសមស្រប

ដោយសារការកំណត់ម៉ាស៊ីនរបស់អតិថិជននីមួយៗខុសគ្នា វិធីដែលគួរឱ្យទុកចិត្តបំផុតគឺការធ្វើតេស្តដែលមានការគ្រប់គ្រង។

ជំហានទី 1៖ រក្សាកត្តាសំខាន់ៗឱ្យនៅដដែល

នៅពេលប្រៀបធៀបសំណាក គួររក្សាឱ្យនៅដដែលនូវ៖

• ប្រភេទ PP;
• សមាមាត្រពណ៌;
• Denier សរុប;
• កម្រិតបង្វិល;
• ទម្ងន់រមូរ;
• ស្នូលរមូរ;
• លក្ខខណ្ឌរក្សាទុក;
• ល្បឿនម៉ាស៊ីន;
• ផ្លូវនាំសរសៃ។

ជំហានទី 2៖ ផ្លាស់ប្តូរចំនួន filament

ឧទាហរណ៍ សាកល្បងការកំណត់ចំនួនបីដែលមាន 600D ដូចគ្នា៖

• 600D/60F;
• 600D/120F;
• 600D/180F។

ជំហានទី 3៖ វាស់សូចនាករនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍

អាចពិនិត្យ៖

• Denier ជាក់ស្តែង;
• កម្លាំងបំបែក;
• Tenacity;
• ការលាតសន្ធឹង;
• ការរួញ;
• កម្រិតបង្វិល;
• មេគុណកកិត;
• កម្រិតប្រមូលបាច់;
• ចំនួន filament ដែលដាច់;
• ភាពស្មើគ្នារវាងរមូរនីមួយៗ។

ASTM D1907 កំណត់វិធីសាស្ត្រសម្រាប់កំណត់ linear density របស់សរសៃពីរមូរ ខណៈ ASTM D2256 និង ISO 2062 ត្រូវបានប្រើសម្រាប់កំណត់កម្លាំងបំបែក និងការលាតសន្ធឹងរបស់សរសៃ។

ជំហានទី 4៖ សាកល្បងដំណើរការលើម៉ាស៊ីនជាក់ស្តែង

គួរកត់ត្រាយ៉ាងហោចណាស់៖

• ចំនួនដងដាច់ក្នុងមួយវេន;
• ចំនួនដងដែលត្រូវបញ្ឈប់ម៉ាស៊ីន;
• បរិមាណសរសៃរហែក;
• ស្ថានភាពសរសៃលេចជាប់នៅឧបករណ៍នាំសរសៃ;
• កម្រិតប្រែប្រួលនៃកម្លាំងតានតឹង;
• សមត្ថភាពដោះសរសៃចេញពីរមូរ;
• អត្រាផលិតផលខូច;
• ល្បឿនអតិបរមាដែលអាចរក្សាបាន;
• គុណភាពផ្ទៃផលិតផលសម្រេច។

សំណាកដែលមានកម្លាំងបំបែកខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ មិនប្រាកដថាជាសំណាកដែលផ្តល់ផលិតភាពខ្ពស់បំផុតនោះទេ។ ក្នុងករណីជាច្រើន សរសៃដែលមានកម្លាំងបំបែកទាបជាងបន្តិច ប៉ុន្តែមានការរហែកតិច កម្លាំងដោះសរសៃមានស្ថេរភាព និងអាចដំណើរការជាបន្តបន្ទាប់ អាចបង្កើតថ្លៃដើមផលិតកម្មទាបជាង។

13. កំហុសដែលជួបញឹកញាប់នៅពេលជ្រើសរើសចំនួន filament

ប្រៀបធៀបតែចំនួន F ដោយមិនប្រៀបធៀប denier សរុប

120F មិនមែនតែងតែស្តើងជាង 96F ទេ។ ត្រូវគណនា DPF ជាមុនសិន មុនពេលធ្វើការសន្និដ្ឋាន។

ឧទាហរណ៍៖

• 600D/120F មាន DPF = 5;
• 1200D/120F មាន DPF = 10។

សរសៃទាំងពីរមាន 120F ដូចគ្នា ប៉ុន្តែភាពស្តើងរបស់ filament នីមួយៗខុសគ្នាពីរដង។

គិតថា filament càng ច្រើន càng រឹងមាំ

ភាពរឹងមាំអាស្រ័យយ៉ាងខ្លាំងលើការតម្រង់ទិសម៉ូលេគុល គុណភាពការទាញសរសៃ ភាពស្មើគ្នា និងគុណភាពផលិតកម្ម។ ចំនួន F គ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃរចនាសម្ព័ន្ធសរសៃប៉ុណ្ណោះ។

ពិនិត្យតែកម្លាំងបំបែកមធ្យម

សរសៃពីរបាច់អាចមានកម្លាំងបំបែកមធ្យមដូចគ្នា ប៉ុន្តែកម្រិតប្រែប្រួលខុសគ្នា ដែលនឹងធ្វើឱ្យសមត្ថភាពដំណើរការម៉ាស៊ីនខុសគ្នា។ បាច់ដែលមាន CV នៃកម្លាំងបំបែកខ្ពស់ ជាទូទៅមានចំណុចខ្សោយក្នុងតំបន់ជាច្រើន និងងាយដាច់ដោយមិនបានរំពឹងទុក។

មិនពិនិត្យស្ថានភាព filament ដែលដាច់នៅខាងក្នុង

Filament មួយចំនួនអាចបានដាច់រួចហើយ ប៉ុន្តែនៅតែជាប់ជាមួយតួសរសៃ។ ម៉ាស៊ីនវាស់កម្លាំងបំបែកអាចមិនបង្ហាញបាតុភូតនេះបានពេញលេញ ខណៈនៅលើម៉ាស៊ីនត្បាញ ឬម៉ាស៊ីនប៉ាក់ ចុង filament នឹងបែកចេញ និងជាប់នៅក្នុងឧបករណ៍នាំសរសៃ។

ប្រើរូបមន្តប្រេងដូចគ្នាសម្រាប់ចំនួន F គ្រប់ប្រភេទ

នៅពេល DPF ផ្លាស់ប្តូរ ផ្ទៃប៉ះ និងរបៀបចែកចាយប្រេងក៏ផ្លាស់ប្តូរដែរ។ ដូច្នេះ រូបមន្តប្រេង កំហាប់ ឬលំហូរផ្គត់ផ្គង់អាចត្រូវបានកែសម្រួលតាមតម្រូវការ។

14. សេចក្តីសន្និដ្ឋាន

ចំនួន filament មានឥទ្ធិពលយ៉ាងច្បាស់លាស់លើភាពទន់ ភាពបត់បែន ការកកិត និងសមត្ថភាពកែច្នៃរបស់សរសៃ PP multifilament។ នៅពេលរក្សា denier សរុបឱ្យនៅដដែល ការបង្កើនចំនួន F ធ្វើឱ្យ DPF ថយចុះ ដូច្នេះសរសៃជាទូទៅនឹងទន់ និងងាយបត់ជាងមុន។ ទោះជាយ៉ាងណា បាច់សរសៃក៏អាចងាយប្រតិកម្មជាងមុនចំពោះប្រេងបញ្ចប់សរសៃ អគ្គិសនីស្ថិតិ ឧបករណ៍នាំសរសៃដែលមានស្នាមកោស និងការបែកចេញរបស់ filament។

ចំពោះភាពរឹងមាំ ការមាន filament ច្រើនជាងមិនមានន័យថាកម្លាំងបំបែក ឬភាពរឹងមាំជាក់លាក់ខ្ពស់ជាងនោះទេ។ លទ្ធផលនៅតែអាស្រ័យលើគុណភាពវត្ថុធាតុដើម ដំណើរការធ្វើឱ្យត្រជាក់ សមាមាត្រទាញសរសៃ ភាពស្មើគ្នារបស់ filament កម្រិតបង្វិល និងកម្រិតខូចខាតក្នុងពេលផលិត។

ដូច្នេះ នៅពេលជ្រើសរើសសរសៃ អាជីវកម្មគួរវាយតម្លៃរួមគ្នានូវ៖

Denier សរុប – ចំនួន filament – DPF – កម្លាំងបំបែក – ការលាតសន្ធឹង – កម្រិតបង្វិល – ប្រេងបញ្ចប់សរសៃ – កម្រិតប្រមូលបាច់ – សមត្ថភាពដោះសរសៃចេញពីរមូរ និងលទ្ធផលដំណើរការម៉ាស៊ីនជាក់ស្តែង។

ការកំណត់ចំនួន filament ដែលសមស្រប មិនត្រឹមតែជួយបង្កើតផលិតផលដែលទន់ ឬរឹងមាំជាងមុនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចកាត់បន្ថយការដាច់សរសៃ កាត់បន្ថយការឈប់ម៉ាស៊ីន កាត់បន្ថយផលិតផលខូច និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មទាំងមូលផងដែរ។

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

1. តើចំនួន filament កាន់តែខ្ពស់ មានន័យថាសរសៃកាន់តែទន់មែនទេ?

ជាទូទៅ គឺអាចមែន ប្រសិនបើរក្សា denier សរុប វត្ថុធាតុដើម ផ្ទៃកាត់ filament និងកម្រិតបង្វិលឱ្យនៅដដែល។ នៅពេលចំនួន F កើនឡើង DPF ថយចុះ ហើយ filament នីមួយៗងាយបត់ជាងមុន។ ទោះជាយ៉ាងណា សរសៃនៅតែអាចរឹង ប្រសិនបើកម្រិតបង្វិលខ្ពស់ ឬរមូរត្រូវបានរុំតឹងពេក។

2. តើសរសៃដែលមាន filament ច្រើន មានភាពរឹងមាំជាងសរសៃដែលមាន filament តិចមែនទេ?

មិនអាចសន្និដ្ឋានដោយផ្អែកតែលើចំនួន F បានទេ។ ត្រូវប្រៀបធៀប denier សរុប tenacity ការលាតសន្ធឹង ភាពស្មើគ្នា និងគុណភាពផលិតកម្ម។

3. តើគ្រាន់តែមើលលក្ខណៈ 600D គ្រប់គ្រាន់ហើយឬនៅ?

មិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ 600D/60F និង 600D/120F អាចមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងច្បាស់លាស់ចំពោះភាពទន់ ការកកិត និងសមត្ថភាពដំណើរការម៉ាស៊ីន។ គួរស្នើឱ្យអ្នកផ្គត់ផ្គង់បង្ហាញទាំងចំនួន F និង DPF។

4. ហេតុអ្វីសរសៃដែលមាន filament ច្រើនងាយរហែក?

ដោយសារមាន filament ស្តើងជាច្រើននៅលើផ្ទៃ។ ប្រសិនបើប្រេងមិនគ្រប់ កម្រិតប្រមូលបាច់ទាប ឧបករណ៍នាំសរសៃមានស្នាមកោស ឬកម្លាំងតានតឹងប្រែប្រួល filament ខាងក្រៅងាយបែកចេញពីបាច់។

5. តើ DPF ទាប តែងតែល្អសម្រាប់ម៉ាស៊ីនល្បឿនលឿនមែនទេ?

មិនមែនទេ។ DPF ទាបជួយឱ្យសរសៃបត់បានល្អ ប៉ុន្តែក៏បង្កើនតម្រូវការចំពោះប្រេង interlace គុណភាពឧបករណ៍នាំសរសៃ និងការគ្រប់គ្រងអគ្គិសនីស្ថិតិ។

6. តើធ្វើដូចម្តេចទើបដឹងថា filament ប្រភេទណាសមស្របបំផុត?

ត្រូវប្រៀបធៀបសំណាកដែលមាន denier សរុបដូចគ្នា និងសាកល្បងលើម៉ាស៊ីនប្រភេទដូចគ្នាដែលអតិថិជនកំពុងប្រើ។ សូចនាករសំខាន់បំផុតមិនមែនជាចំនួន F ខ្ពស់ ឬទាបទេ ប៉ុន្តែជាចំនួនដងដាច់ ផលិតភាព អត្រាផលិតផលខូច និងគុណភាពផលិតផលសម្រេច។

មើលបន្ថែម

• Denier, Tex និង Dtex ជាអ្វី? តារាងបម្លែងសរសៃឧស្សាហកម្ម
• Elongation ជាអ្វី? ការលាតសន្ធឹងរបស់សរសៃ PP
• សរសៃ PP multifilament និង monofilament ខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?